राजनराज सिवाकोटीद्धारा संगीतबद्ध गरिएको तथा आवाजमा रहेको सिनेमा दुई रुपैयाको कुटुमा कुटु युट्युबमा २ करोड भ्युजको नजिकै पुग्दा यसको मेकिङ भिडियो सार्वजनिक भएको छ । सार्वजनिक गरिएको मेकिङ भिडियोमा संगीतकार देखि कलाकारहरु सम्मको अनुभव र अभ्यास गर्दाको रमाइलो पललाई समेटिएको छ । कुटुमा कुटुको संगीत , स्वर , कम्पोज देखि कोरियोग्राफी र कलाकारको प्रस्तुती सबैलाई रुचाउनुको पछाडि पट्टी कडा परिश्रम नै देखिएको छ ।
भिडियोमा कलाकार तथा सिनेमाका कथाकार आसिफले आफूले कयौँ पटक प्रयास गर्दा पनि नाँच्न नसकेको भन्दै त्यो पललाई रमाइलो ढंगमा व्यक्त गरेका छन् । उनी भन्छन् ः ‘गीतमा कयौँ पटक नाच्न कोशिष गरियो । घरी खुट्टा मात्रै हल्लिने , घरी हात मात्रै , कहिले टाउको मात्रै । त्यसै विचमा स्वस्तिमा र निश्चल जस्लाई सिने जगतमा राष्ट्रिय दाजु भाउजु भन्छौँ । उहाँहरु आएर फटाफट नाच्नु भयो । म त हेरेको हेरैँ भएँ । मैले सोचेँ मेरो अब राष्ट्रियस्तरको बेइज्जत हुने भयो । ’ हेर्नुहोस कुटुमा कुटुको मेकिङ भिडियो
काठमाडौं । सामाजिक सेवामा होमिएका धुर्मुस–सुन्तलीमाथि उजुरी दर्ज भयो । आरोप थियो, समाज सवेका लागि खोलिएको ‘धुर्मुस सुन्तली फाउन्डेसन’का लागि आउने आर्थिक सहयोग कुञ्जना घिमिरेको खातामा गएको । उसो त फाउन्डेसन पारदर्शी नभएको आरोप यसअघि नै गो गो फाउन्डेसनका केदार खड्काले लगाएकै थिए ।
विरोधीहले नेपाल सरकारलाई तिर्नुपर्ने रकमसमेत नतिरेको भन्दै उजुरी दर्ज गराएका हुन् । समाजकल्यण परिषदले अनुसन्धान गर्दा धुर्मुस सुन्तली को हकमा आरोप सत्य नभएको प्रमाणित भएको हो । परिषदले उक्त परियोजना कानुनबमोजिम नै चलेको हुताले काम अगाडि बढाउने आदेश दिएको छ । समाजकल्याण परिषदले प्रधानमन्त्री तथा मन्त्रिपरिषदको कार्यलय सिंहदरबारलाई उजुरीकर्ताको आरोप पुष्टि हुने काम नभएकोले गरिरहेको कामलाई निरन्तरता दिन पत्राचार गरेको हो । धुलीखेलका राज हुमागाईले दर्ता गरेको उजुरीउपर समाजकल्याण परिषदको अनुसन्धानले साउन २६ गते उपनिर्देशक दूर्गाप्रसाद भट्टराईको पत्रमार्फत क्लिन चिट दिएको हो । जनआस्था साप्ताहिकबाट
म बखतबहादुर खत्री, घर दोलखा क्षेत्र नंबर १ को क्षेत्रपा गाविसमा पर्छ । म २०६२ साल कात्तिक १७ गते मलेसिया उडेको हुँ । यहाँ हामीलाई सिन्क्वाइट ट्रेनिङ कम्पनीका लागि भनेर लगिएको थियो ।
कम्पनी मलेसियाको पहाङमा छ भनिएको थियो । तर विमानस्थलमा लिन आउने नेपाली एजेन्ट केशु थापा र मलेसियाका एजेन्टले हामीलाई पहाङ नलगेर जोहरबारुको एकिन जाहा भन्ने जंगलमा लगे ।
त्यहाँ हामीलाई मलाई साँप काट्ने काममा लगाइयो । हामीलाई उसले साँप काट्नै भनेर लगेको रहेछ । यहाँ मेनपावरले म्यानुफ्याक्चर वा मासुको काम गर्नुपर्छ भनेको थियो । तर जिउँदै साँप समात्नुपर्छ, त्यसलाई काट्नुपर्छ भनेको थिएन ।
गएको भोलिपल्ट देखिनै हामीलाई काममा लगाए । ‘हामी नेपाली हौं, साँपदेखि डर लाग्छ, बरु खान नपाए खाँदैनौं यस्तो काम गर्न सक्दैनौं’ गर्न सक्दैनौं’ भन्यौं । तर उसले हामीलाई ‘भात खानु छ भने काम गर होइन भने काम नगर’ भन्यो । हामीलाई ‘घरबाट पैसा मागेर नेपाल फर्की’ समेत भने ।
त्यहाँ १० किलोदेखि ५०/५५ किलोसम्मका अजिंगरहरुलाई जिँउदै बोरामा राखेर ल्याउँदा रहेछन् । त्यसलाई खाली हातले समात्नुपर्ने अनि पानी हाल्नुपर्ने । साँप जति फुल्यो, साहु त्यति नै खुसी हुन्थ्यो । कहिलेकाँही हामीलाई साँपले लडाइदिन्थ्यो । त्यतिबेला त्यो साहु हामीलाई हेरेर हाँस्थ्यो ।
त्यहाँ हामीले वनबाट ल्याइएका साँप काट्ने, साँपको पित्त निकाल्ने, त्यसको मासु टुक्रा टुक्रा बनाउनुपर्ने थियो । साँपको मासु र पित्तलाई अलग अलग सुकाउनुपथ्र्यो । त्यसपछि हड्डीलाई पिसेर अर्कै ठाँउमा लगेर प्रयोग गर्ने गर्नुपथ्र्यो ।
हामीले दिनमा सरदर ५ सयदेखि २५ सयवटा अजिंगर काट्नुपथ्र्यो । यो कामबाट उद्दार गर भन्दा उसले मलाई कहिल्यै टेरेन । एक घण्टा काम गरे त्यहाँको ३ रुपैयाँ दिन्थ्यो, दिनभरि सुतेर बसेपनि ऊ खोज्न जाँदैनथ्यो ।
उनीहरुले अजिंगरलाई ५/६ सय बोरामा हालेर राखेका हुँदा रहेछन् । अजिंगर जति नै ठुलो भएपनि त्यसको टाउको भने सानो हुँदोरहेछ । एकजनाले बोराको टाउको काट्दै जाने र अर्काले अजिंगरको टाउको हेर्नुपर्ने थियो । हामी अजिंगर राखेको बोरा घोप्ट्याउँथ्यौ । मालिकले कतै घाउ लागेको छ कि छैन हेथ्र्यो । घाउ चोट लागेका चाँही मालिकको गोदाममा लगेर स्टोर गर्नुपथ्र्यो । हामीले नांगो हातले अजिंगर समातेर लैजानुपथ्र्यो । १५÷२० किलोको अजिंगर हातले समात्नुपथ्र्यो । अहिले सम्झिँदा पनि डर लाग्छ । हामीले ३ महिनामा ११ सय रिंगेट कमायौं । काम थालेको तेश्रो दिन नै मलाई अजिंगरले लडायो र मेरो हात खायो । त्यो दिन मलाई बाँचेर नेपाल फर्किन्छु, परिवासँग भेट हुन्छ भन्ने नै लागेको थिएन । मैले भोगेको डरलाग्दो क्षण नै त्यही हो । कामबाट फर्किँदा आज त म बाँचे भोली बाँच्छु कि बाँच्दिन भन्ने लाग्थ्यो । धन्न बाँचेर नेपाल फर्किएँ । भिडियोमा हेर्नुहोस्